Natuurbescherming fuseren? Dacht het niet!

De ANWB heeft vandaag 26 November 2012, de stelling geponeerd dat de natuur in Nederland gebaat zou zijn bij een samenvoeging van natuurbeschermings organisaties.

Wat een misvatting!

Vroeger, heel lang geleden, werd natuur niet beschermd. Dat “was niet nodig”: Natuur was iets wat bedreigend was voor het welzijn van de mens. Woeste gronden waar je hooguit wel aan kon verdienen of van kon gebruiken. Hout, turf, zand, klei.
De woeste gronden moesten ontgonnen worden want dan kon je er nog veel meer mee. Woest en nutteloos en bedreigend want die natuur wilde ons opvreten of toch minstens onze ontgonnen gronden weer in bezit nemen.

Natuur was dus iets om op te heffen om de mens te “verheffen”.
Dat dat niet zo was wisten een aantal mensen ook wel, maar ja, hier en daar een boekje of tijdschrift (De Levende Natuur, vanaf 1896 https://www.facebook.com/DeLevendeNatuur?ref=ts&fref=ts ) hielp ook niet echt. Intussen hadden de mensen zowat alle bos in Nederland gekapt en dreigde de laatste vogels te eindigen in de pot of voor de veren in de mode en ons vuil kon ook wel in die waardeloze plassen gedumpt. Vogelbescherming werd opgericht in 1899 en de overheid wilde de houtvoorziening toch echt in de hand gaan houden en startte ook in 1899 Staatsbosbeheer op. Twee jaar later in 1901 volgde de NNV, de Nederlandsche Natuurhistorische Vereeniging (nu KNNV) die weer naar aanleiding van dreigende vuilstort in het Naardermeer aan de wieg stond van de Vereniging tot behoud van Natuurmonumenten in Nederland in 1905.

Dat ging goed. Veel gebieden werden gekocht of verkregen of geconfisqueerd als staatsgronden en de natuur kreeg weer een kans in de alsmaar grotere landhonger, hoewel de woeste gronden tot in de jaren ’60 nog “ontgonnen”werden (waarvan nu alweer heel wat terug gevormd zijn naar nieuwe natuur, over geldverspilling gesproken). Maar veel landeigenaren zagen hun zorgzaam gekoesterde landerijen, landgoederen en buitenplaatsen tot niet zo graag in handen van een vereniging die gezeteld was in het rijke westen en dan ook nog in Amsterdam. Daar kwam niet veel goeds vandaan. Oude adel uit Gelderland, Limburg en Groningen bijvoorbeeld … of in Fryslân…

Van 1927 tot 1936 werden mede door initiatieven van Natuurmonumenten de provinciale landschappen opgericht. Omdat een landelijke organisatie niet de middelen en de steun had om dat goed ter plekke te regelen. Deze landschappen hebben een fenomenale invloed gehad op de regionale natuur. Ze ontwikkelden een goede relatie met de bevolking, waardering bij de landbezitters en een directe ingang bij politici om zo aan natuurbescherming te doen. De samenwerking met Natuurmonumenten en Staatsbosbeheer, die in die tijd ook steeds meer aan natuurbescherming ging doen naast houtteelt resulteerde in scheiding van aankoopbeleid van vrijkomende “woeste grond”. Iedere organisatie kreeg de mogelijkheid aan te kopen en/of te verkrijgen van gebieden die het best bij de organisatie pastte (althans meestal)
Deze organisaties creëerden ook een eigen publiek om zich heen. Staatsbosbeheer had daar het minste behoefte aan, iedere werkende Nederlander draagt daar aan bij dmv van belastingen, maar de Landschappen en Natuurmonumenten trokken  donateurs en leden die voor een groot deel garant stonden en staan voor de instandhouding van de natuurgebieden. Mensen in Utrecht werden donateur van het Utrechts Landschap EN van Natuurmonumenten. Fervente natuurliefhebbers zijn soms wel donateur van meerdere Landschappen naast Natuurmonumenten.

Al deze organisaties en nog een aantal meer, zoals sommige investeerders, verenigingen van landeigenaren en bijvoorbeeld het Goois Natuurreservaat namen mensen in dienst om hun gebieden zo goed mogelijk te beheren. Kennis van de gebieden, wetenschappelijk kennis, juridische kennis en communicatieve kennis.

Dat een landelijke organisatie niet zo heel erg efficiënt werkt bewijst de verregaande regionalisatie van Natuurmonumenten en Staatsbosbeheer  vanaf de jaren ’80. Limburg is anders dan Brabant, Zeeland, Drenthe en Fryslân.
Door nu te roepen dat het allemaal wel één pot nat kan worden waardoor 1500 mensen overbodig zijn heb je toch niet echt een idee van hoe het werkelijk gaat in Nederland. We leven met zoveel mensen op een kluit dat je soms maar beter op plaatselijk niveau kan werken dan op landelijk. Plaatselijke of regionale benadering kweekt meer draagvlak dan landelijke “regels en regelingen”.

Dat je dan ook maar beweert dat “ruige natuur” niet aanspreekt en dat je maar beter voor recreatienatuur kunt gaan (uiteraard goed bereikbaar per auto want dat is het stokpaard waar de ANWB zijn geld mee verdient) waar mensen wel hun contributie voor willen neerleggen… tja…

Klokjesgentiaan. Ruige natuur die niet hoeft van de ANWB…of betalen als je het toch wilt zien

Dat wordt dus betalen als je nog wil “genieten”. Kijk even mee bij de National Trust, het grote voorbeeld van de ANWB: http://www.nationaltrust.org.uk/membership/
Een gezin met kinderen onder de 18 betaalt £93.50 dus ongeveer 115,50 euro! En dan kun je in Schotland nog niet eens terecht!

En dan die 1500 mensen die weg moeten. Dat zijn allemaal mensen die “overbodig” werk doen. Jaja… allemaal neusvreters want ze zijn met “ruige natuur” bezig waar geen mens in Nederland belang bij heeft volgens de ANWB…
Waar blijven die? Afvloeiingsregelingen, WW, bijstand? Is dat goedkoop? Is dat goed voor de “economie”? Ze hebben opleidingen die nergens meer worden gevraagd en moeten dus omscholen..op wiens kosten? En als dan alles omgevormd is tot parkeerplaats, te bezoeken landhuizen en recreatieparken waarvoor betaald moet worden om er gebruik van te maken waar blijven de vogelliefhebbers, de plantenfanaten, de natuurfotografen, de rustzoekers dan?

Kennis overdragen niet meer door de boswachter maar door vrijwilligers? Ideaalbeeld van de ANWB!

Tjonge, de ANWB is toch wel heel erg begaan mat de Nederlandse bevolking… of zie ik dat verkeerd?

Maar wat dan wel?
Vergaande samenwerking is al lang in gang gezet. Samenwerking op het niveau van gezamenlijk optreden tegen bedreigingen zoals losgeslagen politici (zoals Bleker) of pseudo maatschappelijke organisaties (zoals ANWB) is in gang gezet. Slim regionaal inzetten van ieders kennis en kunde, elkaar versterken en over cultuurverschillen heenstappen. De organisaties zijn al bezig maar misschien is DIT de trigger om als eenheid tegen cultuur vervlakkers op te treden.

Ideaalbeeld van de ANWB, recreatie met de auto en ervoor betalen.

En als de overheid nou eens wat minder belastinggeld stak in megastallen in schurkenstaten (kippenfarm voor plofkippen in de Oekraïne) of een vergelijkbare megastal voor plofkippen en varkens in Zuid Limburg (2,1 miljoen als het doorgaat, ook geld van vegetariërs gaat daar naar toe) en dat geld besteed aan natuur in Nederland, wat aantoonbaar (wetenschappelijk onderzoek heeft dat uitgewezen!) beter is voor de gezondheid van ons allen… dan zijn we alweer een stuk verder en hoeft deze discussie eigenlijk niet gevoerd te worden. En kunnen er juist banen gecreëerd worden in natuur en landschapsbeheer in plaats van ontslag.

One thought on “Natuurbescherming fuseren? Dacht het niet!

  1. Mooi artikel en het is wel juist dat er enorme farms komen in Oekraïne wat onderdeel uitmaakt van de rijke groep of clubje die op agressieve schaal land en grondstoffen acquisitie voert en alle kleien lokale instanties en ondernemers kapotmaakt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.